پیام رهبر معظم انقلاب درباره ی مصیبت هولناک قتل و عام مردم مظلوم غزه

بسم الله الرحمن الرحیم

هرکس در این دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت که در صف شهدای بدر و احد در محضر رسول الله و آله محشور شود.

جنایت هولناک رژیم صهیونیستی در غزه و قتل و عام صد ها مرد و زن و کودک مظلوم بار دیگر چهره ی خونخوار گرگهای صهیونیست را از پشت پرده های تزویر سالهای اخیر بیرون آورد و خطر حضور این کافر حربی را در قلب سرزمین های امت اسلام به غافلان گوشزد کرد.

مصیبت این حادثه ی هولناک برای هر مسلمان بلکه برای هر انسان با وجدان و باشرف در هر نقطه ی جهان بسی گران و کوبنده است.ولی مصیبت بزرگتر سکوت تشویق آمیز برخی دولتها عربی و مدعی مسلمانی است.چه مصیبتی از این بالاتر که دولتهای مسلمان که باید در برابر رژیم غاصب و کافر و محارب از مردم غزه حمایت می کردند٬ رفتاری پیشه کنند که مقامات جنایتکار صهیونیست گستاخانه آنها را هماهنگ و موافق با این فاجعه آفرینی بزرگ معرفی کنند؟سران این کشورها چه جوابی در برابر رسول الله صلی الله علیه و آله خواهند داشت؟چه جوابی به ملتهای خود که یقینآ عزادار این فاجعه اند خواهند داد؟به یقین امروز دل مردم مصر و اردن وسایر کشور ها ی اسلامی از این کشتار ٬ پس از آن محاصره ی طولانی غذائی و داروئی لبالب از خون است.

دولت جنایتکار بوش در واپسین روزها ی حکومت ننگین خود با همدستی در این جنایت بزرگ٬ رژیم آمریکا را بیش از پیش روسیاه کرد و پرونده ی جرائم خود را به عنوان جنایتکار جنگی قطور تر ساخت.دولتهای اروپائی با بی تفاوتی و شاید همراهی خود در این فاجعه ی بزرگ٬ یکبار دیگر دروغ بودن ادعای دفاع از حقوق بشر را ثابت کردند و شرکت خود در جبهه ی ضدیت با اسلام و مسلمین را نشان دادند.

 

محرم

محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته اند.(امام خمینی(ره)).

  ایام پیروزی خون بر شمشیر  تسلیت باد.     

امام حسین یعنی ایثار- شجاعت

امام حسین یعنی امر به معروف و نهی از منکر.

 

  انشا الله همگی ما از رهروان آن بزرگوار باشیم.       

توکل_امید_صبر=زندگی

عقاب حدود ۷۰ سال می تواند زنده باشد و به حیات خود ادامه دهد.به شرط اینکه در مرحله ای از زندگی بتواند سختی های زیاد و دردهای زیادی را تحمل کند.عقاب دو مرحله زندگی دارد:۱ـ از تولد تا ۴۰ سالگی ۲ـاز ۴۰ تا ۷۰ سالگی.که البته زندگی کردن در مرحله دوم شرایطی دارد.عقاب وقتی به ۴۰ سالگی می رسد پیش روی او دو راه موجود است.یا اینکه در مکانی بماند تا بمیرد چون دیگر پیر شده است و چنگالهای او دیگر کج شده است و نوک او دیگر تیز نیست و یا اینکه برای زندگی در مرحله ی دوم باید سختی ها و درد های زیادی را تحمل کند.اگر تصمیم به ماندن بگیرد پس به بلندای یک کوه رفته و نوک خود را چنان بر کوه می زند تا از جای کنده شود و بعد چنگالهای خود را مثل نوک از جای کنده و پی از ۲ یا ۳ هفته منتظر می ماند تا اینکه نوک وپنجه های نو درآیند سپس پرهای خود که سنگین شده اند می کند و بعد نیز ۲ تا ۳ هفته منتظر می ماند تا پرهای جدید در آیند.اگر بتواند تحمل کند حدود ۳۰ سال دیگر به حیات خود ادامه می دهد.

ما انسان ها هم می توانیم در هنگام مشکلات یکی از راههای پیش روی عقاب را انتخاب کرده :یا بگذاریم که مشکلات بر ما غلبه بکنند و یا با غلبه بر آنان با آرامش زندگی کنیم و به خداوند امید داشته باشیم.

خداوند

من دوست دارم سوال کنم که چرا بعضی ها می گن ما تنهاییم و یا کسی مارو دوست نداره؟من خودم هم روزی از این حرفها زیاد می زدم.

میخوام بپرسم آیا خود تنهایی نمی تواند برای ما دوست بسیار بزرگی باشد.چرا خود تنهایی هم دوستی است بسیار بزرگ که ما هیچ گاه ان را درک نمی کنیم.

راستی ما به این فکر کرده ایم که بهترین دوست ادم که همیشه با اونه و هیچ گاه تنهاش نمی زاره یعنی خدای مهربون که ما رو خلق کرده و اشرف مخلوقات خودش قرار داده با ماست.

بیاین از همین العان فکر تنهایی رو از سرمون بیرون کنیم چون خدای مهربون که همیشه باماست شاید از دست ما ناراحت بشه چون اکثر ماها با اینکه دوستی مثل خدا باهامونه میگیم که تنهاییم.

خداوند می فرماید:

                           اگر مردم دنیا می دانستند چقدر من مشتاق دیدار انها هستم

                           هر اینه از شوق دیدار من جان می سپرد.

این شعرو که از خودمه به اقا امام عصر آقا اما زمان تقدیم می کنم:

 

                                                   

                                                               انتظار

 

                                          خوشا وقت بوییدنش

                                                            خوشا وقت دیدنش

                                                                    خوشا لحظه ی دیدار

                                                                            خوشا لحظه ی گفتار

                                                                                    بوی عطرش جاری

                                                                                           جانش خوش

                                                                                                عشق باد دیدارش

                            چشم ها را باید بست

                                    لحظه ها را خوش دید

                                            چشم ها راباید بست

                                                     لحظه ها را پر جوش دید

                                                              چشم ها را باید بست

                                                                     انتظار   انتظار    انتظار

                                

                                                           به امید دیدار مهدی موعود

 

                                                      

 

               

اعتماد...

اعتماد چیه؟ایا تنها با گفتن اینکه ما به جوانان یا به همه اعتماد داریم کافیه؟یا اینکه باید در عمل ما به افراد نشان دهیم؟یا اینکه بگیم به شما اعتماد داریم که مغز ایرانی در دنیا اوله برید و افتخار افرینی کنید و جوان ایرانی با خرج خودش بره و بعد از اینکه مدال طلا و افتخار کسب کرد به علت غیبت زیاد در کلاس از دانشگاه اخراج کنیم؟ویا اینکه یک مبتکر و مخترع ایرانی در یک اتاق ۵متری با نداری زحمت بکشه و ما هیچ سراغی از اون نگیریم؟نه عزیزان وسران مملکت این اعتماد نیست.این همان راهی است که غرب منتظر ان است که جوان ایرانی از این راه خسته بشه وبرای نشان دادن افکار و ایده های خود از کشور خارج بشه و به بیگانگان خدمت بکنه.پس بهتر این است که به جای حرف بیشتر به عمل کردن روی بیاوریم...

راستگویی

باید اقرار کنم که راستگویی از بهترین نعمتهایی است که خداوند به انسان هدیه داداه است.اما چه کنیم که ما انسانها از این نعمت بزرگ غافلیم.بهتر این است که انسان در تمام مراحل زندگی از این نعمت خداوند به صورت صحیح استفاده کند چون  این ضرب المثل که میگه که هیچ وقت خورشید پشت ابر نمی مونه براش رخ میده و دیگه چیزی جز پشیمانی ندارد.پس مراقب اعمالمون باشدم و از دروغگویی که از زشت ترین اعماله پرهیز کنیم تا مورد قهر خداوند قرار نگیریم.به امید ان روز....

دوست داشتن

دوست داشتن چیست.ایا دوست داشتن اینه که به یکی بگیم  برات میمیرم یا اینکه شما تمام زندگی من هستید و یا اینکه با توجه به وصیت امام علی به فرزندش امام حسن دوست داشتن اینکه هر چیزی رو که برای خودمون میخوایم برای دیگران هم بخوایم. هر کس دوست داشتن را برای خود به صورتی تعریف می کند.مثلا یکی از عزیزترین کسان من که ارامش دهنده ی من در زابل است دوست داشتن را  گاه سکوت وگاه نگاه کردن وگاه انتظار کشیدن می داند.

اما گاهی دوست داشتن برای همه به صورت واضح تعریف نشده است.وگاهی اوقات میبینیم که دوست داشتن به حدی از افراط رسیده است که دیگر قابل تحمل نیست و به نفرت تبدیل میشود.

به امید اینکه دوستی ها به نفرت تبدیل نشود.

عدالت کجا بود

اامروزه در هر کجا سخنی از سران مملکتی می شنویم دم از عدالت می زنند.اما تا کنون ما که عدالتی در این مملکت ندیده ایم.گرانی و تورم بی داد می کند و هیچ کسی نیست که اصلآ رسیدگی کند و ببیند چه بر سر مردم می اید.اصولآ از حرف زدن تا عمل کردن راه بسیاری است. این که شخصی از سران کشور سالانه یک روز به یک استان برود و تا دیدار بعد به خدا بسپارد هیچ مشکلی از ما را برطرف نمی کند.ما اگر می خواهیم پیشرفت کنیم و عدالت را به فعلیت در بیاوریم باید بیشتر از اینها توجه و وقت صرف کنیم.پس با این وضع حرف از عدالت ممنوع.به امید ان روز که عدالت واقعی را ببینیم. 

تنهایی

در میان هر سیب دانه ی محدودیست در دل هر دانه سیب ها نامحدود چیستانیست عجیب دانه باشیم نه سیب. پرنده در صدای خوشش رتج و درد و ماتم نیست پرنده اهل شکوه و اهل گلایه و غم نیست و خوش به حال صدایش و خوش به حال دلش و خوش به حال پرنده که مثل ادم نیست. قصه ی با تو بودن را برای همه تعریف می کنم یکی بود یکی نبود .سلام.دوستت دارم. خداحافظ. قصه کوتاه است.دوباره از سر می گیریم قصه ی با تو بودن را! سلام.دوستت دارم.با من بمان....!!! یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم! گرچه در خود بشکستیم صدایی نکنیم! یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم.

پیروزی با برد مقابل صباباطری اسیایی شد

دیروز در بازی هفته ی ۳۳لیگ برتر تیم پیروزی با برد ۴ بر ۱ مقابل صبا اسیایی شدن خود را قطعی کرد و به امید خدا در هفته ی پایانی در روز شنبه ۲۸/۲/۱۳۸۷ با پیروزی مقابل سپاهان قهرمان لیگ می شود.

در این بازی گل اول پیروزی را باقری زد. و ۲ گل خلیلی و گل اخر را پژمان نوری به ثمر رساندند.

کارو یکی دیگه کرد کتکو ما خوردیم

در خانه داشتیم با داداشم اقا احسان فوتبال بازی می کردیم که توپ احسان به شیشه ی زیر تلویزیون خوردو شیشه شکست احسان از من قول گرفت که چیزی به کسی نگیم تا فراموش بشه من هم قبول کردم.چند روز گذشت تا اینکه یه روز از مدرسه امدم دیدم تو خونه پچ پچ میاد فهمیدم که خبرایی است برای همین رفتم و روی تخت خواب خوابیدم.مادرم یک شیلنگ کوتاه قرمز داشت که زیر گاز قایم می کرد.تو حال خودم بودم که دیدم کمرم اتیش گرفت تا می خوردم به ناحق کتک خوردم اما داداشمو لو ندادم.البته داداشم داشت نگاه می کرد ولی چیزی نگفت تا اینکه کتک کاری تمام شد قضیه رو به مادرم گفت.اش نحورده و دهن سوخته! در این زمان به علت شغل پدرم که کارمند وزارت بهداشته در شهر چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد بودیم و همسایه های خوبی مثل خانواده های پرویزی،شکری،حسین پور،ابیار،و دوستایی خوت مثل امید و  ایمان پرویزی،جلال حیدری،امرالله حسن پور،شمس الله احمد زاده،احمد وفرشاد ابیار و خیلی های دیگه. البته من بچه ی استان فارس هستم.

جریان برقکار شدنم

در تاریخ ۴/۷/۱۳۸۵ زمانی که من تازه دانشگاه قبول شده بودم اما چون ورودی بهمن بودم مرتبآ استراحت می کردیم،شب بود با اقای غلامحسین نادرپور که شوهر خاله ی بنده است در حال رفتن جایی بودیم که به من پیشنهاد کار در اداره ی برق را داد البته اقای نادرپور پیمانکار اداره ی برق هستند،من هم پذیرفتم و از فردای ان روز با دایی هاشم،سیروس فرخیان،داریوش عادلی،که استاد من بودند همکار شدیم.در اولین روز کاری برای تعمیر برق یکی از روستاهای شهرستان فراشبند رفتیم.در ابتدای کار بسیار به من سخت می گذشت،اما کم کم به یه حرفه ای تبدیل شدم.و العان هر وقت از دانشگاه به خونه میرم دوباره مشغول کارم میشم.در اینجا از اقای نادرپور و دیگر دوستان که مرا در این کار یاری کردند تشکر می کنم.به زودی عکس این دوستان و عکس المیرا(خواهر۲ساله ی خود)و الیانا یا عسل جان(دختر۳ساله ی اقای نادرپور)در این وبلاگ مشاهده خواهید کرد.

یک تزکر عاشقانه

عشق وعاشقی یکی از  افکارات مهم جوانان امروزی است.که دیگر به یک نوع بیماری تقریبآ تبدیل شده است.بیشتر جوانان با یک نگاه عاشق می شوند که باید گفت این نوع از عشقی واقعی نیست بلکه یک نوع هوس می باشد.در مورد عشق انسان باید با خانواده ی خود مشورتهایی بکند زیرا اگر هم ازدواجی هم رخ دهد و بدون مشورت باشد به احتمال زیاد به جدایی خواهد رسید.ما باید بدانیم که علاوه بر خود فرد ما باید با خانواده ان فرد هم زندگی کنیم پس نباید تنها به خود فرد توجه کنیم و باید تمامی جوانب را سنجید.همانگونه که پیامبر اکرم می فرمایند ،(از چیدن سبزه ی مزبله بپرهیزید).که منظور ان حضرت این بوده که از ازدواج با دختری زیبا در خانواده ای بد ونامناسب بپرهیزید.